Bodvarımda Badanalanmış Hüzünler

Kızılcık şerbeti içtiğimiz günlerdendi

Mutlu görünüyorduk

Yüz ifadelerimiz

Aralarına karbon kağıdı konulmuş iki gölgeyi andırıyordu.

Hüzünle karışık

Henüz söndürülmüş mum kokuyordu odamız

Menekşen boyun bükmüş pervazında

Ben bu resimden muaf, daldan dala konan sincabı izliyordum

Sen ezelden beri aynı romanın aynı sayfasına mıhlanmış

Şişenin dibinde tortular

Dudaklarım mühürlü

Dudakların aşksız öpücüklerle yanmış...

Alabora olmuş takada

Deniz çarşaf, içimiz çalkantılı

Pupa yelken, pusulasız, mutsuzluğa iki yolcu

Öyle ki, gülüşlerimiz ayaküstü, ekmek arası

Diyalektik kavramına uyup

Gülümseyerek yanaklarımızdaki tuzu tadıyorduk

Gözlerimde imitasyon bir huzur

Gözlerin sigarama ateş...

Paradoks bir cinnetin kuytusunda

Doğrunun kökünü kazımış

Yanlışın muhasebesini kapatmıştık

Bodvarımda kapatıp yüzümdeki sen çizgilerini

Kibrit suyu sıkıp ihtimali aşkların köküne

Ellerimiz dizlerimizde

Şaibeli bu müsabakanın

Nihâyetini bekliyorduk

Ellerin buz

Ellerim vedaya hazır...

Tüm olasılıkların içinde

Çıktığımız yolda, tek imkânsızımızı yaşıyorduk

Ayrılıyorduk

Kalbin kırık

Kalbim kırık......