Bomboş Bir Velhasıl

Her şey

Bir gün

Hatıra kalacak

Anılarda,

İçinde

Sen yoksun ben yokum

Hiç kimse

Yok,

Ah gönül ah

Sevmen mi lazımdı ille ki

Hep

İnsan denen

Şu

Vukuatı

Pişmanlığın son iç yüzü,

Keşkelerde

Azap,

Ne

Desen haklısın

Anlamamak anlaşılmamanın

En önde gideni,

Kıvırmak

Çevirmekte ona dahil

Ama daha nereye

Kadar,

İnsan süreti istilası

Yaşadığım

Üç günlük ömrün takvası,

Kuyruğu yok

Ona güvenmiş muhakkat,

Amma velakin

Neye çare

İç dünya

Dış dünya

Bomboş bir velhasıl...

* Berlin, 21.02.2021 *