Boş Çerçeve

Hayat hep aynı yerde biz gidiyoruz sadece

Ekran sallanmıyor belli sessizce roller değişiyor bu çerçevede

İlk perdesini oynuyoruz hayatın ufuğu bilinmez bir karmaşanın

Ne zannediyorsun ki birtanem önemli olan güzel geçsin zamanın

Zifiri karanlıkta aradım seni loş bir duyguyla

Ellerim deymek ister sana boş bir umutla

Keşke bulabilsem seni keşke sevdiğiim

Bulupta saklasam seni kaçmayasın sevdiğim

Acı bir feryat duyulur bakarım ellerim boş

Nasıl anlayamadım ben ah nasıl haykıramadım

Sadece bildim sevdiğimi bilmekle yetindim

Hissediyorum bu boş çerçeve galiba son perde