Boş Çerçeve

Bir yığın insan tanıdım

Ama hep yalnızdım

Sonra içime hatta dışıma kapandım

Küstüm kendime

Bir çeşit olmayan hayat

Bir çeşit nargile çekişi

Hayalimsi gece sarhoşu

Ebruli düş izi

Epeyce göçebe yaşadım içimde

Zaten hiç bir şeyin ortası yoktu

İnsanlar hayatımda ya vardı ya yoktu

-Sevdiceğim

B/ölününce yutulur mu sözler

Pencereler hep sana karşı

Unutulur mu o gözler

-Sevmesende seveceğim

Bir çift karanlık göze vuruldum

Çökmüş yaşlı gözleri buruşmuş beyaz teni

Kaç el değdi bilmem ellerine

(ellerini sevsem yeterdi)

Kaç yaprak döktü yüreği kimbilir

(bi dokunsam hissetsem iyileşirdi)

Kurudu belki dalları

(izin versen baharın olurum)

Bakışını

yürüyüşünü

gülüşünü sevdiğim yâr

Saatlerce izlesem doyamam ki sana

Sen anlatsan ben dinlesem

Yetmez ki zaman bana

Bir çift göze vuruldum

Sonra kendime sığındım

Ölünün diriden bir fatiha minneti gibi

Seni bekledim minnetle

Koskoca kir/acı alemde

Boş çerçeveme yapıştırdım

Kabul olmamış tek dûamı

Asırlık yıllanmış duvara astım

Göcüp giden hayallerimi

Yüreğimi

Sessizce sessizce..