Boş Ver Be Hüseyin

Bir hüznün matemindeyim bu akşam

Pencere kenarına oturup semalara bakarım

Yine yalnız yine tutsak elemlerin içindeyim

Gökyüzünün siyah rengine yerleşmiş yıldızların ufkundayım

Gecmiş geçmişti zaten gelecekte bir gün gelecek

İkisinin arasın da bu hep böylemi sürecek

Boş ver be Hüseyin hayat nasılsa bir gün senin için solacak

Bilinmeyenle uğraşmaktansa bilinenden sana tat verecek

Bir hüzün rüzgarı uğulduyor içimde

Yine bilinmeyen nağmeler fısıldıyor tenimde

Sessizliğin içinde sessizce susuşuyorum kendimde

Tan vakti ağarırken geceyi uğurlarken ağlamaklıyım yine

Gecmiş geçmişti zaten gelecekte bir gün gelecek

İkisinin arasın da bu hep böylemi sürecek

Boş ver be Hüseyin hayat nasılsa bir gün senin için solacak

Bilinmeyenle uğraşmaktansa bilinenden sana tat verecek

Çık git artık hayeller işiniz yok yanımda

Kime neye nelere bu isyan bu zifiri karanlığa

Hayat neden var hep böyle kalacak mıyım sonsuzluğa

Acı keder de neymiş, yaşamın rengarenk dönmek varken kokusuna

Gecmiş geçmişti zaten gelecekte bir gün gelecek

İkisinin arasın da bu hep böyle mi sürecek

Boş ver be Hüseyin hayat nasılsa bir gün senin için solacak

Bilinmeyenle uğraşmaktansa bilinenden sana tat verecek

02.02.2006