Boş Yıldız
İklimin düşürdüğü
Gözlerin yaşlı yanında
Durdu hicranın yüreğinden damlayan aynalar
Tesbihin boncuklarında
Saydım
İnancın rahmetini
Düşündüm durdum
Ondan içre bütün içlikleri
Yadıma düşen ilk
Sevginin
Ebemkuşağında örtüldü kader
Ömrüme ışıyan son
Oyunun
Perdelerinde sunuldu harabeler
Bir şey diyemedim
Zaten
Susmak verildi
Dilimin ucuna gittiğim
Yerlerde
Nefesimi kesen kuşlar
Gördüm
Bir de
Kanatsız peri gibiydiler
Aldırış etmedim
Edemedim
Ki akşam tenhalığında
Çığlık
Çığlık
Seni diledi zaman
Vurdu kapıdayken
İsyanın
Ardından
Oysa ki
Düş soyuldu hayali
Masallardan
Saat ayda
Gece
Sürgüledi kendini çıkmazlardan
-Sustu yalnızlık, öldü aşk-
Diledi öykü
Kelimelerinde dururken
Yenilen mısralarından
Sevgiyi
Bu zaiyatlar
K/ayıpsa diye aradı
Vakti ezeli
Bulunmadı
Oysa ki
Fırtınanın haberlerinde
Okudum
Hasret filminin önsözünü
Yana yana b/üzülen dizelerimin
Öğle vakitlerindeyken hüznü
Sonra
Seni özlemek vurdu evimin
Duvarlarını
Her tarafım kalemin mürekkebiyle
Boyalandı
Karanlık çöktü, aktı gündüz perdeleri
Kalmadı ruhumun eşsiz suretleri
Dışta kaldım
İçi
Kapalı
Yansıdım yıldıza
Yıldız kaçtı
Kapıları kapalıydı,
Dileklerim boşa çıktı...
10.11.11