Boşa Gitmeyen

soluğumda bu yıldız tozu

sen oluyorsun neyi çeksem içime

çifte yalnızlığımıza göz kırpışlı

sana

aydınlık sabahlar

ilkyaz bahçeli kahvaltılar düşledim

sevdanla ölüp ölüp dirilerek

ve ucu sana dokunur diyerek

şafağınsız hiçbir akşama yaklaşamamak gibi

soluğumda aniden sesin

vakitsiz anmalarla bakıyorum resmine

daima resmine...

aradığım zaman yok

düş evrenimde

senin ve güzelliğinin

kapılarını aralayacak...

zaman biçemem sana tapışıma

benim için bir 'sen' var

bir de bir ömrü

ellerine dokunmak için harcadığım

bana seslenişinin tam ortasından öperek

ah bu Eylülll..bu Eylüllll...

tam ortasında senin açışın

sabah hüzünlerimi yeşertecek

yakamdan eksik etmediğim

uğur böceğimsin

öksüz parmaklarımda şiire dönüşenim

sevda papatyam

kırık dökük

yarım bakışlarımı tamamlayacaksın

diyerek

kendime kedersiz ölümler ayarladım

Eylül susuşlum

demek ki varmışsın

demek ki okşayacağım

sedasız bir gece gibi omuzlarına çöken

saçlarını...

diyerek

kendime kedersiz ölümler ayarladım

susuşu Eylül ortası sessizliğim

istiyorum ki

seninleysem eğer

ölümler bile heder olmasın...