Boşluk

dilimde kabaran susku

içimde kulaç atan monologlarla

nicedir yarış halinde

neyse ki - bir tesadüf sonucu -

Pedro Almodovar yetişiyor imdadıma

pür telaş gözlerimi saymazsak

suspus olmaktan hoşnut artık

hem içim, hem dışım

sükunetin şiirsel akışındayım

bir başka düş sarmalında

şeridin iskeletiyle kaynaşıyor

ruhumun damarları

oysa

zamanın akışıyla

ifade arasına sıkışan kalbim

koca bir çelişkinin somut örneği

zamanın alacasında ufalanan

varlığımın hummalı fizyolojisi

neden savuruyor havaya

kendi gramatiğini?

ah, bu kapkara boşluk

kaybolmamak şimdi ne mümkün

...

bari sen bul beni, sevgili tanrı

ger upuzun kollarını

hadi bul

bul bulabilirsen...

H. Korkmaz, (!) 2022 Sthlm