Boşuna Yağmur

bak, bu sokakları ben kurmadım

parkların aylak güvercinleriyle

alakam yok

şansım da yaver gitmedi

topal piyangocularla

yine de layığıyla sövmezdim

rengi rüya saçların

kıpırtısız havada uçuşmasa

yalan yok

sinema çıkışlarında vurulan figüranları

tanımam etmem

iç ceplerinden çıkan

kızıla çalan

insanı eksik kısa mesafe şiirleri de

benden bilinmesin

ama ben de bir şeyler yaptım elbet

şarap yarasının iyice sızladığı

hürlüğün çatı gölgeleriyle bölündüğü

ayarlanamayan saatler enstitüsünde

seni gördüm örneğin

toplu iğneler saplandı parmak uçlarıma

kan oturdu

kontrolden çıkan şiirime

örneğin el etek çekilmişti kentimden

ve ilk defa boşunaydı yağmur

biz daha güzel sövgülere layıktık

beceremedim