Boyayalım Abiler -II

Uzanmışım İstanbul'un orta yerine

yok kimseye zararım

karanlıkları aydınlığa,

düşlerimi pembeye boyarım

Bakmayın böyle mazlum durduğuma,

cebimde beş kuruş yok ama;

adam diye geçinen çok kimseden adamım.

dokunmayın sakın,

Uyandırmayın!

Ben düşlerde ısınır, ümitlerle doyarım

fakirin ekmeği umut,umudum kadar varım

haydi beyler beklerim, her sabah buradayım

düşlerimde siyahı hep beyaza boyarım.