Böyle Başlar Her Yokluğunu Yaşayışım

her akşam bir başka yerden seyrederim

güneşin batışını

ılık rüzgarlar senin kokunu getirir bana

uzaklardan

çok uzaklardan bir ses

bir tanıdık ses duyar gibi olurum kimi zaman

azgın dalgalara çarpar, kaybolur

dostça çağırışlarım

aklıma biri gelir sahil boyu yürürken

sen gelirsin

bir kara bulut çöker üzerime

balıkçı meyhanesinden her çıkışımda

körkütük sarhoşluğuma şahit balıkçı tekneleri

önümde sıra sıra

Kaderim teknesi bilir beni

üzerinde sabahlarım ara sıra

derken yıldızlar söner sanki ansızın

gökyüzü paramparça olur başucumda

şafak sökmez bir türlü nedense

ay titrer gözbebeklerimde saatlerce

ve ben sarmaş dolaş olurum

karanlıkların ötesiyle çaresiz

ölürüm yokluğuna