Böyle Değildi İstanbul'da Şarkılar

Hep böyle değildi yağmur

Böyle değildi akşam ufukları

Geceleri sarındığım korku bulutları

Bir ses içimde bu güne ait olmayan

Bir ses yankılanan

Elest bezminden duyduğum

Çağlar öncesinden

Dünyaya karıştığım ses...

Böyle değildi İstanbul'da şarkılar

İner yıldız toplardım bağrından gecenin

Çırpınırdı kayıklar

Ağları umutla dolardı boğazda balıkçılar

Bense senli olan yanlarını parlatıyordum bu şehrin

Bastığın her kaldırım taşı

Bindiğin her vapur

Ve martılar, hangisiydi en çok onu bilmek istedim

Bir parça simit de ben vermek istedim

Gittin yokluğun öyle ağır

Taşınmıyor artık bu kof yürek

Aldığım her nefes düğünlenir boğazımda

Düşen her yağmur kurşun gibi bağrımda

Ve sonra çok sonra

İstanbul bana uzak

Ben sana öyle kurak

Boranlar ortasında

Uçurumlar kıyısında düşüyorum yalnızlığımla

Belki diyorum belki

Bu şehrin hiç bilmediğin sokaklarında

Bilmediğin şarkılar çalıyorsa bile

Senin adın gibi karanlığıma bulaşmasın

Uçup giden

Kuşlara öykünen şiirlerden

Gelip geçen trenlerden selam sana.

Bir İstanbul daha olmaya

Bir İstanbul daha bulmaya mecalim yok

Akıyor insanlar

Akıyor her kalabalıktan kör kuyulara

Ne ben o eski şair

Ne İstanbul o önceki şehirdir

Yüzümde zamanın tırnak izleri

Şiirlerim durulmuş

Şarkılar susmuş,

Üsküdar çoktan kör olmuş bana

Ne zor yokluğunu söylemesi

Gözlerimden akan ırmaklara.

Ne zor sustuğumu bilmesi

Anlatamam bunu sesimdeki yankılara.

Konuşmaz beni şiirler, şarkılar

Sokağımda adın silinmiş

Issız bir köşe bulsam;

Deseler, bir adam boyu devrilmiş...