Boyunduruklu Mutasyon
hayat sislerin ardına saklı en ön
ortasına odaklananların sürekli dahası var
bu yüzden ölümle geçinmenin çeşitliliğini çoğalttı zaman
terini sürekli akıtırken alın
kolayca kaşından gözlerine sarkıtamazdı
kapalı ve sapaktan dönen
ölümü kim anlar
yağmur hangi gözden yağdığını bilir
her gün hangi yüzle yağdığını kim bilir
sana tünel kazdığımı söylemiştim
az kalsın ölüyordum
ölüm az kalsın demiştin
az mahpusta nasıl kalabilirdi sensiz
kedisini kaybettiğini sanan uysal
doğasına kapılamamışsa hiçbir zaman
sağladığı uyumun uyumsuzluğuna ağlamalıydı önce
bir an gitti dedim akşamlarım yalnızlaştı
oysa kalemim benimi buldurmayı öğretiyordu
yeşilim sarısına bulanmışken köküm dinleniyordu
yalan değil sanki'siz yitirildi bir ve çok
çağın ağır pozları süsler oldu yüzümüzü
dünün çeşmesi bugünün gözlerinden
aynı tarzda akmıyor evet
sorduğum şu ki sana bugün
dünden çok daha kolay
yeşillendiğimi kim söyledi