Boyut

Aşk boyutlarındaki yüreğim

tüm varlığım benim,

kendinde tekrarlayarak seni

çiçeklenmenin ve yeşermenin

sonsuz maviliğine götürecek.

Ben bu boyutu

toprağa ve suya ve ateşe aşıladım!

Yaşam belki

okuldan dönen çocuktur

-belki de-

benim bakışımın senin buğulu gözlerinde

kendini paramparça yıktığı.

Ahh...

Nedir benim payıma düşen?

Bir perde asılması

nasıl alır gökyüzümü benden?

Yine de

ellerimi dikiyorum bahçene,

biliyorum...

Yeşereceğim biliyorum!

Çürüyüşte bile

ulaşılır bir şeylere...

Yaratılırım,

hiç okunmamış bir masalın kahramanı gibi

geceleri bir öpücükle ölen

ve sabahları

bir öpücükle yeniden doğacak olan.