Bu Ayrılık Yakışmıyor B/ize

Ey ruhumun cinaslı kafiyesi!

Bu son yakışmadı b/ize...

Kim giymişti zırhını ilk

Lavlara yürürken yalın (ayak)

Ya da kim sırtlamıştı ayrılığı

Boşalan kadehler dışında!

Sus!

Sesini bir yabancı gasp etmiş

Kırılmasın düşlerim daha çok

Sen yine en kısık tonuyla bildiklerimin

Adımı yıldızlara sor!

Yakıştı mı iki gözüm

Aynı/lık ayrılığa dönüşürken

Susmak yakıştı mı b/ize?

Kırılgan bir kuş kanat çırpıyor yüreğimde

Hissedebiliyorum!

Ağır aksak yürüyorum

Parmak uçlarımda

Usulca geçiyorsun öl/nümden

Yetişmiyor adımlarım bu gidişe

Aklım ermiyor sen-sizliğe

Serseri bir rüzgara kapılıyor yarınlarım

Son-umu yazıyorum!

Ey ruhumun huzur iklimi

Taverna havası esmiyor benliğimde

Nihavent şarkılar mırıldanmıyor gece

Ve yakışmıyor iki gözüm

Bu ayrılık yakışmıyor b/ize!