Bu Benim Tufanım

Tepemden alevler fışkırırken

Uyanan yanardağ misali,

Dibi delinmiş okyanus gibi

Kan kaybediyor yüreğim.

Türküler, ağıtlar yakıyor

Gözlerimde çakan şimşekler.

Yıldırımlar düşerken şiirin ortasına;

Sağanak gibi boşalıp,

Sel oluyor sözcükler.

Bu benim tufanımdır ki

Ne sığınacak limanım var

Ne de ölsem ağlayanım çıkar.

Güvenmediğim ondandır

Havaya,

Suya...

Ve ondandır ki

Kül olurum,

Kum olurum,

Karışırım toprağa.

Bilirim ki

Ne varsa, yerde var...

Kurumasın

Kıyamet koparken dikilecek fidanlar.