Bu Bir Kış Soluğu

ve karşı dağın yamacına

çöreklenen bulutlar

okşamadan yanağımı

öyle serin, uzaktan baktılar

bilmem neden...

bazen kış mevsimlerinde

yalnız kalırım

titreyerek penceresinden gözlerin

bakarım öyle uzak diyarlara

içimde ruhum demlenir...

bir semaverin tüten buharına

hasretmişim, içimden tüten

bu yalnızlığın kokusunu

yoksa

bir tek ben mi bilirim...

bedenimin kuzeyinde karakışlar

güneyinde

yeşil yemyeşil çayırlar

hayat denen bitmez dönencede

dört mevsim seçtim ben kendime...

açık bir pencereden

ruhuma sarılan bu karayel

neden bu kadar şefkatli bugün

içimden şu an geçenleri,

mümkün mü, ben sana nasıl anlatabilirim...

21.09.2012