Bu Bir Mektup Değil

Bu bir mektup değil oğlum.

Bir isyan, bir yakarış, bir haykırış değil.

Bu bir ruhun can çekişmesi, maddeden ziyade.

Madde ki; bir damla göz yaşı ve kan pıhtısı bir parça.

Düşerse eğer toprağa,

And olsun, kızıla boyar berrak şafağı.

Bu bir çığlık yüzyıllar ardından, ayyuka çıkan,

Bu bir kahpelik, Lût''un kaldırım taşlarının nabzında çarpan,

Ve bu bir aman! Yeniçeri gürzünde çınlayan.

Aslında yalnızca bir ah bu oğlum,

Firavun''un son çığlığından öte,

Denizler yaran asadan bigane.

Bu ah o kızıl şafağı deler geçer de,

Titretir İstafil''i mukaddes Sura''dan ziyade.

Bu bir mektup değil oğlum.

Bu yazdıklarım nağme değil,

Boşa geçmiş bir ömrün elde kalan tortuları bunlar.

Ne süzgeçten geçer bu tortular,

Ne de kabına döner tekrar.

Geçip giden ömrün damla damla boşalttığı,

Dibi olmayan kuyuya attığım taşlar bunlar.

Boşver oğlum, sen kulak verme bu boşluğa.

Dibe vurmasına, ömrümün öncak yettiği taşın,

Sesini duymaya senin ömrün yetmez oğlum.

Anla ki, bu bir mektup değil oğlum.

Zira mektubun bir adresi olmalı.

O adrese asla ulaşmasa bile.

Zarfın arkasına ne yazabilirim ki?

Sen daha ihtimal bile değilken oğlum.