Bu Bir Nihayet Akdi

son eşiğin burgusunda gerilmişse saz,gümüşü sararmışsa yüzüğün ıslaksa mandal... kıyıya çekilmişse sandal...toprağa yüz sürdüyse kürek...ve yorgunsa neyzenin nefesi,başpareye ne gerek.

yorgunum...

hadi bir el at İstanbul

buğumu silen el olsun

bir el at yalnızlığı taşıyalım eşiğime

azlar önce,

altı renk düşürdü şehrine

mecburiyetlerimdeki telaş

siyahım kopkoyu,

sığıntı gülümsememde geçkin bir yaş

adına yazılmış şiirler üstüne yemin

çıkmayan canımın da,

umudunu kestim demin

ve inanmayacaksın,

dün gece,

usulca çıkacağım içinizden dedim

yirmi dokuzuncu harfime

sadece ve sadece

iyi bak kendine derler ya İstanbul

bakamıyorum...berbatım

iki fotoğraf aldım yanıma

sabıkalı kaydımı

sarhoş bir kadeh ve sağlığına raporu

nasıl dolacak oncanın boşluğu ki,

el yordamıyla

içelim diyorum oturup kıyına iyice

şen şakrak hüzünler

mey olsun haneye

dünya ahret bacımsın diyeyim yokluğunda

ayakların çirkin diye yalan söylediğim

naşide-i hanendeye

o göğü sevmeyelim sonra birlikte

karşı kıyıyı da

hatta güney Ege'yi de

sen çal sazı,

temmuz,ağustos iken teni

bilirim duysa içi yanar

ben kar göndereyim Tanrı dağlarından

kar topu oynasın diye,

ilk yazının geleni,gideni

bir de mübaşir bul bana,

süt dökmüş kedili

iki isme seslensin

sen ona,

şiirler bana şahit olsun

ve Tanrı sevdamıza

kimse gelmesin...

dünler gülüşsün

bal mumlu mühür olsun yarınlar

dava düşsün

hadi bir el at İstanbul

çok yağmur yağacak yanar dağlarıma

çok fırtına

çok gök gürültüsü

beni topla...arta kalanları da

geçti sevmelerin kerahet vakti

kalkıp gider aşk da birazdan

bu bir nihayet akdi...

suadiyeşubatikibinonyedi