Bu Gece Bana Göründüler

Bu gece bana da göründüler Rüknettin,

Boşuna gelmezler, herkese de görünmezler,

Yıllar öncesinden hatırlıyorum,

Düşünsen çekip çıkarırmısın geçmişinden,

Bir cılız silueti, adı Necmiydi hani,

Kasap önünde dolanan sokak kedisi gibi,

Kimsesiz beslemenin tekiydi.

Ne deli bir herifti, hiç olamadı sınırında,

Üzülürdü dayanmazdı zayıf kalbi,

Mutsuzluk verdim diye kim girdiyse hayatına,

Doğruydu, dürüsttü, haram yemezdi,

Hatırlar mısın bilmem, yıl bin dokuz yüz seksen.

Soğuk bir kış günü kız istemeye gitmiştik sana,

Onlarda istemeye gitmişler ana, oğul ve baba,

Senin gibi hep bu hayat benim değil derdi,

Anlamış değilim doğrusu nasıl tevafuksa,

Onun işi doğuştan zordu be Rüknettin,

Kim sevdiyse onu hep üzdü durmadan,

Üzülme sen diye diye,

Senin gibi seçici de olmadı hani,

Evlilik kolay değil, ömür geçecek sevdiğinle,

Senden bir hafta sonra nişanlanmıştı,

İçinden yalnızlık duygusunu atamamıştı,

Daha hafta ikilemeden evlenmişti,

Sen eşini kendin seçtin bak mutlusun.

Akıllı adamdın kendini bildin bileli,

Gel gör ki bu herif delinin tekiydi.

Hayata yenildi sandılar onun için,

Güya hayata pes etmişti herkesçe,

Babasız bir kız buldu kendine,

Okuttu bir meslek sahibi etti,

Herşeyi en başından söyledi ahu dilbere,

'Ayakların üstünde kal, istersen terket dedi.

Fazla ömrüm yok zaten benim.

Bu hayat benim değil güzelim.

Yaşananlarsa kendi kaderim.'

Senin gibi sosyal bir insan olamadı.

Sevdiği kim varsa sırtından bıçakladı.

Hele biri musallat oldu geçmişi yarıp,

Kanattıkça yüreğini kanattı.

Ağzını açıp bir kelam laf etmedi.

Söyleyecek sözü yoktu bu hayata karşı,

Sustu, ağzını bıçak açmadı.

Hatırlar mısın o Nisan gecesini,

Çarşının orta yerinde koşuyordu bağırarak,

'Bana göründüler işte vakit geldi,

Ne zormuş bu hayatı yaşamak'

Dün gece Rüknettin, uyandım uykumdan,

Tam dikmiştim şehrin ışıklarına gözlerimi,

Necminin ruhu bakıyordu uzaklardan,

Bana göründüler, dilini yuttu gece,

Bir an durup düşündüm aklı selimce,

Zor hayatlar geldi gözlerimin önüne,

Ayrılıklar, kavuşmasız sevdalar,

Ferhatın sevdası vardı Şirinine,

Leyla için az düşmedi çöle Mecnunlar,

Hangi aşk aşktı kavuşmaların içinde,

Kavuşmasız olanlar aşka bulandılar,

İki damla yaş durdu aklıma düşünce,

Necmi gibi gariban hayatlar,

Onlar hiç kırılmaz mıydı zamana?

Üzüntüleri hiç olmaz mıydı?

Sevip sevilmezler miydi?

Onun gibiler az da değildi,

Kaynıyordu memleketin her yerinde,

Herkesi menfaatsiz seven bir deliydi,

Üzülen adamlardı onlar sevdiklerince,

En yakınlarından yediler hançeri,

Aklımı oynatmak üzereydim bir an,

Senin de olmuştu böyle bir hikayen,

Buraya ilk düştüğünde anlatmıştın bana,

Yıllarca kuş sanıp kendini,

Kaçmışsın insanlardan kedi gibi,

Bak Rüknettin benden duymuş olma ama,

O adam deli değildi bizim gibi,

Biz akıllı sanıyoruz sadece kendimizi,

En sonunda seçimini yaptı,

Üç gün üç gece düğünü etti,

Kurdunu döktü etrafındaki insanlar,

İyi gün dostları takıp zilleri,

Üç gün boyunca oynadılar,

Kelamıyla vurdu kimileri,

Yaraladı dostların şiirleri,

Çok sürmedi unuttular.

Buraya gelmeden önce duymuştum,

Karlı bir gecede cesedini bulmuşlar,

Ne acıymış kaderin, alınyazısının böylesi,

Yüzünde hayatla dalga geçen gülümsemesi,

Olmamışken anlayanı kendisini

Gerdek gecesinde başlamış bol bol gülmesi,

Sonra engel olamamış kendine Necmi,

Önüne gelene gülmüş, gülümsemiş,

Onu gördükçe tüm insanlar gülmüşler,

Ağlamamış hiç kimse onunlayken,

Rüknettin, kurtar beni peşime düştüler,

Sana bir sır vereyim mi aziz dostum.

Bana dün gece göründüler.

Sakın kimseye söyleme bu anlattıklarımı,

Duymasın sakın doktor abiler,

Ben sevmiyorum o ilaçları,

Yoksa seni de uyutup giderler.

Sakın Rüknettin, sakla beni kendine,

Uyumak istemiyorum, korkuyorum.

Karanlıklar düşünce gözlerime.

Karanlık olacak birazdan,

Kaç Rüknettin Kaç, güneş düşecek üstümüze,

En iyisi uyuyalım, geçmiyor bak zaman.

Doktorlar gelir az sonra beyaz elbisesiyle,

Aşkı unut Rüknettin, aşkların topu yalan,

Bir gece sana da görünürlerse,

Anlarsın beni, aynalardan düşer gerçekler,

Bu hayat benim değil istemiyorum kimseyi,

Bu gece bana göründüler.

Rüknettin kaç kurtar kendini....

Bari sana iğne yapmasın hemşireler...

Kendi uykuna huzurla kendin dal.....

Bana bu gece göründüler,

Kardeşim, unut beni, hoşça kal,