Bu Kaçıncı Veda

Kaç veda biriktirdim gözyaşlarımda

Kaç elveda ya gebe kaldı bu yürek

Kaç kibrit çaktım bir daha asla ya

Kaç mendil salladım her vapur çığlığına

Kaç kez set çektim şelaleye dönmüş duygulara

Ve kaç mum söndürdüm parmaklarımın arasında

Kim yazdıysa bu kader oyununu

Ben repliklerini ezberleyemedim

Ya erken söyledim sözleri

Ya da geç kalmıştım bu drama ya

Kronik bir hüzündüm gecenin koynunda

Aşk dendiğinde çoktum

Ya ayrılığın eşiğinden dönüyordum her defasında

Ya da pişmanlığın yastığında sabahlıyordum

Kekremsi bir tattı dudaklarımda sessizlik

Gözlerimde hasarlı bir hassasiyetti aşk

Katlanmanın suskunluğundaydı çaresizlik

Kesin kararlarla oluşuyordu yalnızlık

Ve her elvedada üstüne yapışıyordu vefasızlık

Verdiklerini geri alınca hayat

Verdiklerimin kaybını tutuyordum

Ben hep arananlar listesindeyken

Aradıklarım gökyüzündeydi ulaşamıyordum

Dar yollarda dolanırken bacaklarım

Dar paslaşmalara kısa çalımlar atıyordum

Oysa kaç inatlı eylem yapmıştım yıllara

Kaç sonbaharları yeşile boyamıştım

Kaç bulutu gökkuşağına çevirdim yağmur sonrası

Kaç esarete kar beyazı güvercinler uçurmuştum

Şimdi biriktirdiğim vedaları yıkıyorum göz tasında

Ve bir sürü elveda doğuruyorum gelecek yıllara