Bu Kadar Erken Susma...

Soğuk dağdan düşen çığ

-kıyıda üşüyen taş-

Çürümüş miyasmalar çıkartıyor

Gün

Yanak

Yanak

Yanarak

-Dudağının üstündeki şeftali tüyleri-

Aralarında can çekişen yıllar

Dil çıkarınca koyulaşan espas

Çaresiz illetlerin yakası gibi hayat

Sen hala yatağındasın çocuk

Yattığın yerde düşlerinde uyuyacak

Hadi kalk!

Güneş birazdan uyanacak

Manzara arama

-mezarın penceresi olmaz-

Bakma karanlıklara

Keşifsiz adaklarının izinsizse ruhu

Buhranı titreten tomurcuk

Patladı patlayacak

Yaprağında buğu

Damlalarla çıktığın yol

Ayak izsiz

Takibi zor

Yılgın

Hadi!

Kalk ayağa çocuk...

Ölümün üç günü bağışlanmış

Kapıyı kapatma

Sakın

Soğuk mermer duygulardan

Yarın

Soluk güncenin sayfalarından buruşturulup

-neresinden rast gelirse-

Yoksa!

Oradan tutup kopartılacaksın

İlk gün gibi son günü de güneş suyunda yıka/n

Yeşilin nemi kalmasın bir başka bahara

Çakıl taşları ağlar kumlara

Sesleri bir deniz kabuğundan söküp getiririm

-ama-

Sen kalk ayağa

Çıplak ayaklarımızla ezelim sahili -maviyi-

Üşüyen ruhumuz değil bedenimiz olsun

Bu defa...

Suyun yemini var

-o taş sürüklenirken-

Cennetin sükûnetini bozacak

Artık hiçbir şey eskisi gibi olamaz

Bu kadar erken

Susma

Susma

Susm

Sus

Su

S

...