Bu Kalbin Sana Karnı Tok

bahar yağmuru altında ıslandı yüreklerimiz

yaşayamadan kursağımızda kaldı heveslerimiz

onlarsız geçen her günde daralıyor nefeslerimiz

üşümekten yoruldu yaralı ellerimiz

kaç gece gel diye bekledim seni bu yorgun yüzle

yüzümdeki çizgiler gelmediğin günler kadar çok

tenimde hasretinden yanmayan bir yer yok

gelmeyesin artık bu kalbin sana karnı tok

gözlerimi küstürdün sevgili sahte sözlerinle

sana yıpranmış özlem yolluyorum gözleri olmayan bir güvercinle

ya o seni hissederek bulucak

ya da özlemim onun kanatlarında son bulucak