Bu Sana Son Mektubum

Yoluna düştü gönlüm hasretle yana yana

Ne olur duy sesini zambaklar açmadan gel

Gece yine düşümde ağladım kana kana

Al güller kokusunu etrafa saçmadan gel

Sus pus şimdi anılar mazide var hep gizin

Doymak bilmez arzular sisli yollarda gezin

Tadı yok hiçbir şeyin sensiz hayat çok hazin

Sana olan bu sevdam kalbimden göçmeden gel

Boynu bükük güllerin sensiz sararıp soldu

Bülbüllerse yastalar artık şakımaz oldu

Yüzdüğümüz göldeki nilüferler kayboldu

Telli turnalar başka diyara uçmadan gel

Aşk yemini ederken gitti yârim unuttu

Nil'in divane oldu umutları uyuttu

Viran olan kalbimi acılar mekan tuttu

Bu sana son mektubum iş işten geçmeden gel