bu Şehir...

Bu şehir boğuyor beni,aldığım her nefes haram

Köşebaşlarında bıraktığım limanlar,şimdi sabah simitçilerine emanet

Havası gene bahtım kadar kara ve insanları bir sevgili kadar vefasız

Sokak lambası eski tadında değil ve kaldırımlar yorgun

Ay gülümsemiyor bu şehre,güneş yıldızların ardına gizlenmiş

Yalnızlığımı adım adım meze yaptığım sokaklar şimdi çıkmazlarda

Boynunu bükmüş bir çocuk,hani üşüyen hani umutlarını kuşlara yem eden

Gözyaşlarıma dokunan yağmur suskun

Suskunluğumun adresi parkın yerinde yeller esiyor

Ve yüreğimi taşıyan o bank,kimbilir hangi sobada yüreğimle cançekişiyor

İsmini yazdığım duvarlar şimdi isimsiz

Kulaklığımdan fısıldayan şarkılar,şimdi meyhane köşelerinde dillere düşmüş

Meyhaneci Kadir amca kırmış kadehleri hayata küsmüş

Çocukluğum kokan gecekondu şimdi şımarmış,yerini beş katlı bir ukala almış

Gözyaşlarımı,gaz lambasında aydınlattığım cümlelerimi,son ses dinlediğim müziklerimi beş kata satmışlar...

Senle dolu sayfalarımı yakmışlar,beni sende beş kere vurmuşlar

Yedi yaşındaki umutlarıma kıymışlar,mahrem satırlarımı soymuşlar

İleri geri sarmaktan bıkmadığım müslüm gürses kasetlerimi en dibe koymuşlar

Beni sensiz sende vurmuşlar,bu aşkın üzerine beş kat koymuşlar

Aşkımızın selası okundu bize mezarda kazmışlar

Kefensiz gömüyorlar bu aşkı vijdansızlar

Gel ey sevdiğim yüküm ağır,

Çık sokaklara,katil var diye bağır

Atla bir taksiye bir nikah memuru çağır

Yoksa bu şehir bizide öldürecek ağır ağır...