Bu Sisli Uçurum Kenarında

Öğrendim ki aşkların en güzelini

En özelini yaşamışız

Bizimkine aşk denirse

Dünyanın geri kalanı bundan mahrumdur

Ne yanaşabilir kimse

Ne hissedebilir ruhlar

Bu denli sevgiyi

Mahrum kalınca bir şeyden

Daha iyi anlar insan kıymetini

Mahrum kaldıkça senden

Anladım nefes almanın kıymetini

Hava gibi, su gibi, memleket gibi

Sana hasretim günün her saati

Kalbimi titreten bir deprem

Gözlerimi süpüren bir sel

Ciğerimi yakan bir alev

Ufukta hep gözlerim

Gök'yüzünde bir iz arar

Bulutlar çizer resmini

Güneş boyar tenini

Dünya gibi, yorgan gibi, yuva gibi

Sığınmak istiyorum sana ölecekmiş gibi

Anlıyorum dağ çiçeği

İnsan yoksun kalınca bir şeyden

Yoksun kaldırmış kendinden

Hava gibi, su gibi, memleket gibi

Sürgün edilirmiş her yerden

Gözlerimi yıkayan bir sele kapılırım şimdi

Hiç bilmediğim bir dağın

Hiç bilmediğim bir yamacında

Hiç bilmediğim bir taşın koynuna sığınırım şimdi

Oysaki dağ çiçeği

Koynuna sığınsam ne kış görürdük ne hüzün

Affet beni dağ çiçeği

Bu sisli uçurum kenarında

Çiğneyip geçmişim seni