Bu Son Şiirdir Siyah Gözlerine
bugün dinle kalbini yağmur yağıyor
aşka yazılmış beste gibi aşkım
ve ben beni ağırlayan o konuksever
kalbini özlüyorum...
siyah gözlerin sulusepken ıslatıyor
ezberlemişsin ruhumu
odamın sessizliğinde kalkıp adını
penceremin buğusuna yazıyorum
duyar mısın üzüntüden titreyen şu
nefesimi...
geceler siyah gözlerinde kendimi
arıyorum
sende kaldığım yerden başlıyorum
kendimi anlatmaya...
o günki gibi saatlerim hep kırkbeş
siyah gözlerine her zaman çeyrek
var
sen dersen deniz denizdi, ağaç ağaç
sen söyleyince anlam kazanırdı aşk
mümkün mü yeni bir söze başlamak
senin siyah gözlerine aldırmadan
geçtiğim sokakların duvarlarını süsleyen
kirpiklerine
ve su döker gibi ardımdan bakan siyah
gözlerine güvenmiştim
beni bu evrende kimseye mahcup etme
cancağızım
uykun gelip gözlerini yumduğunda
gök gürlemesi ardından yıldırımlar düşer
yıldızlar tılsımını kaybeder, sular bulanır
mecnun ürperir, leyla bin pişmandır
sen bu olan bitenden habersizsin...
siyah gözlerine yazılmış şarkıları taşır
rüzgarlar
martıların kanatı ağırlaşır nağmelerden
beni bu ıssız limanda bırakma aşkım