Bugün Ayrılmak Için Az Kaldı
Miladı dolmak üzere sevdamın
Bugün ayrılmak için az kaldı
Yarın senden yoksun bir halde
Yakında dökülür yapraklarım
Seninle büyüyen bir çınardı sevdam
Gidişinle kurumaz bilesin
Ama kırılır dallarım ardın sıra
Dilsiz bir adam olurum sanma
Biraz kekelerim yokluğunda
Geceleri ayakta kalırım
Sabahları görmemek için
Çünkü her sabah hayalin düşer odama
Ve gözlerin gözlerime değer
Yer yerinden oynar içimde
Titremeler sarar ellerimi
Dünü bugünden ayıran yokluğun değil
Varlığının ardında kalan kırıntılar
Sen yok oldukça artan kırıntılar
Ve hiçbir zaman tam olmayacaklar
İnan ki sitem eden dillerim kesilir
Sana sadece iyilikler taşır gönlüm
İçinde varlığını anımsatan gülümsemeler
Yarına taşımak istediklerim dikilir karşıma
Yakama yapışır gibi aklımı alırlar
Aşkı sende bulmuşken ayrılığı bilmem
Unuturum sensizken sensizliği
Bir an sessizleşir şehir
Sanki sesini bana getirir
Sonra gözlerim dökülür Karadeniz'e
Yağmurlar düşer kaldırımlara
Ve sen bulutlu bir gökyüzünde belirirsin
Adını söylerken elim ayağıma dolanır
Bende yıkılmamak için adını söylemem
Seni bana en çok hatırlatan bir şey ararım
Aklıma iki gözüm gelir
Bende seni öyle anarım ömrümce
Anlıyor musun iki gözüm