Bugün Beyaz

Düşlerin rengi var mıdır

yoksa biz mi düşleri boyarız

karın rengine aldanma

çünkü bende azalmıyorsun

çünkü ruhlarımız hala öpüşüyor

yağmur yağıyor

yurdumun seksen bir ilinde kalbim

.

Yağıyor,

gürlüyor,

çiseliyor..

Şimdi,

Sabahı ikiye bölüyorum

daha çok kim yanacak bilmiyorum

sevgili kırılması bu

suyun yanağına güneşi

senin dudağına ateşi koyuyorum.

Aslında tükenecek kadar kirli rengim

kıracak kadar güçlü sözlerim

henüz vakit varken kulaç atmanın zamanı geldi belkide

dünyadaki bütün sesleri susturup

yüreği cam kırığı gibi

parçalamanın zamanı geldi.

Geceye kinli şafaklar

sana çıplak uykular besliyorum

mutlu sonları olmayınca insanın

yeni başlangıçları da es geçiyor

ve bütün şehir uyuyor

bense yastığı tırnaklarımla parçalıyorum

içime çekerken kokunu

kurşunlanmış bir yürek

ölümü işaret ediyor

sevmeyi hiç öğrenemedin

oysa

sevmeyi öğrendiğin gün hiçbir eksiğin kalmayacak

aç kuşlar camını tırmalamayacak.

Kamburu çıkmış bir gölgeyim şimdi

uykusuz bir gecenin artığı

kırılan arsız bir zamanım sadece

düşlerim hüküm giydi

kurşun yatalak

umut kıvrılıp aksa da koynuma

acıdan çatlıyor kelimelerim

ve

tövbelerim bozuluyor usulca.