Bugün Git Yarın Gelme

insanlık birlik olsa

hiç bir güç

duramaz karşısında

amma velakin

çıkar

bal misali

sürülünce o dudağa

yelkenler indirlilir bir bir

birer birer

bencillik koşar

yetişir hızır gibi imdadına,

sanar ki

kazık dik/il/ecek

sonsuzluğa dek

bilmez mi ki

bir gün

nefesler

son bir kez kere tutulacak

etsede nefis cıyak cıyak,

okunmuştur

artık fermanı

dönüşü yok

yoktur artık,

bırakırsın

teselliler kırbaçlasınlar seni

diyarın meçhuliyetinde,

fantazinin kolları uzanır

boşluğun çerçevesine

bir umut değil mi ki

o,

o

yokluğa varlık katan

var iken kaybetmeye

yüz tutan

tutturan,

son pişmanlık öper seni

öper

keşkelere mehil

bırakmadan

ama

nafilenin ertesindeyiz ,

geri dönmeyen zaman

kusmuştur

söz gelişi

tüm

hayatın keşmekeşlerini

bugün git yarın gelme artık

misali,

der gibi

zamanında

bilseydin kıymetini...

* Berlin,06.03.2019 *