Bugün Kendime Kaçtım

Bugün herkeslerden kendime kaçtım..

Nasılsın sorusuna sahte iyiyimler dememek için,

Sende bu aralar bir şeyler var sorusuyla muhatap olmamak,

Ve selamlara ızdırabımdan tebessümler sunmamak için

Bugün şehrin hengamesinden kendime kaçtım..

Bütün gönül koymalarından, aramıyorsanlardan,

Bir şey yemiyorsun, karnın aç mı sorularından,

Uykusuzluk çökmüş gözlerine, yorgun musunlardan,

Kendine dikkat etmen gerek, hastalanırsanlardan

Bugün beni düşünen bütün dostlardan, kendime kaçtım..

Bir martı boğazda denize pike yaptı, adını Jonathan koydum

Bütün mesele olmak yada sahip olmak mı onu da bilemedim

Sokrates kadar gerçek ve ilahi savunamasam da kendimi

Bir sokak köpeğinin masumluğunda Nietzsche oldum

Ve bugün bütün diktalardan kendime kaçtım

Bir Orhan Veli gibi voleyi vuramasam da gözlerim kapalıydı

Cemal Süreyya değdi yüzüme Asmalı Mescit duvarlarında

Asaf geçerken şehrin dar ve karanlık sokaklarından

Hasrete prangalar eskittim yalnızlığımın buhranlarından

Ve bütün güzel sözlerin inadına bugün her şeyden kendime kaçtım..

Deli bir kuzey esintisinden, efsunlu Üsküdar musikisinden

Çamlıca görselinden, Kız Kulesi güzelliğinden

Ayasofya mahkumiyetinden, Kuzguncuk seyrinden

Her şeyden önce bitevi bir isyanla kendimden

Ama yinede her şeyden ilk önce "Senden"

Bugün kendime kaçtım..