Buhran

Buhran

ilâhî !

senin kutsî mucizen,

nerde?

benim günâhım,

neydi ?

aklım az buçuk ererken,

işte:

omzuma yüklediğin.

hani;

bir ömür, kamburum olan...

şu:

boyumdan boynumdan ağır yük.

neydi ?

varlığını bile bilmediğim.

veya;

bilipte bilmek istemediğim...

belki:

küçük bir oyun sandığım.

böyle;

kendimce gülüp eğlendiğim.

sonra:

gece gündüz düşündüğüm.

yalnız;

içimden söküp atamadığım.

bu:

kâbusum olan yük...

neydi ?

cenneti vadeden bir lütuf mu ?

yoksa:

kaderin cilvesi, îlâhî bir buhran mı ?

neydi...