Bulup Bir İmgesel Akıntı

_kendi kayığımı / kendim çekerek

günesin yukarı kalktığı yere

avuçlarım da onmaz yaralar

yüreğimde amboliden firak darlanmalar

ardımda bırakıp çırpıntıları

ve iştahı kabarmış dalgaları

gidiyorum kah keşişleme / kah gündoğusu

_ seni beklemeyi sever oldum / aramadım hiç buralarda

zamanın ötesinde bıraktım sevdaları

aymaz dinginlikler

aysar halleri

dolanıp durdum çıkmaz sokakları

ve kayaç döngüsünde fay kırıkları

vardım vuslatın olduğu yere / korkusuz ruh halleri

_ kör kursunun alacağını bırakıp / kör kuyulara

karlı yollarda yalınayak yürüdüm

firkat bile boyun eğdi kadere

umarsızca sırtımı verdim mi soğuk demire

bırakırım kendi haline yıldırımları

ve aybastı takıntıları

döndürür elbet artık şaşkın yelkovan / çavlan bakışları