Bulut

ovalar diyarında

bir kuğu

yeryüzünün çelimsiz süzülen

kuşlarında

bir bulut

bir resim

çizilir

yaylasında uzak köyün

kaldırımlarıyla

yazın gidişi hüzün

kışın gelişi k/adının

gelişi gibi

salınır kağıtlarıma

dünyada çiğ

öbüründe damla

güneşte adam

bak kalmaz zaman

labirentin sis yüzünde yoksun buz

siyah parmaklarda

sus pus

çatıların gözleri

kente dönük serseri

boşlukta sedir

üstü başı

duman

yanar gece

esrik buhranın bilinmez

düşlerinde

onda durur hayat

katığı taş olur, sokakta kalmaz takat

suyun

eşsiz suretine çizilen ömür bayat

anın

saklısında

bir kibrit kutusu kadar

maneviyat

kalır

yankın

uzaklarda

cansız bir yılgın

yine tebessüm çukuru

umut

battıkça batar unuttuğun bulut...

26.01.12