Bulut Kervanı

Sanki onca hevesle

Rüzgâr hafifliğiyle akıyor

Gölgelere susamış yağmur

Şehir yürüyor

Ben,uykularla bir.

Sanki sel şarkısı

Yakınımdan giden

çıplak atların..

Titrek gök

Yıldızları perdeleyen ışık

Yorgunluğun sırrında

Issız güzellik

Gözlerimin uçan dumanı,

bahçeleri,mola verdiğim geceleri

Gül ve düş renginde ipi kopmuş dalları

akıyor sonra,

Sonrasızlığın gidişine..

Uykusuzluğun başına örülen gri damlada göğün dudağı..

Sanki alıp götürecekler eriyen hiçle kaldığım yeri

-sesimde ince bir akasya-

Her şeyle bir akıyoruz

Alacalı öğüt zaman ölüp ölüp dirilmeye

Geçer,

Serçelerde geçer hecelerimin ırmağından

Bulut kervanıyla

Sonra bir yaprak tırmanır gözyaşı başağına

Onca hevesle gölgelere susarız