Bulutların Sancısı

kaderim de seni tanımakta varmış

olurken tüm güzellikler bana yabancı

ne eylersin gönül bu sabahın akşamı

alsa da beni benden yarınların kaygısı...

gözlerim yolda kalmasınlar da ne yapsınlar

hasretin goncası ölüm kokusu gibi

bırakmıyan ellerim var bulutlara uzanan

bu ne yakınlığın ne de uzaklığın ifadesi...

hayatın çekmecesine girmişim bir kere

unutmaya yüz tutmuş olsa da zaman

neylesin bu da bir can ömre ziyan

ne çeken var içinden ne de çıkaran...

yaz bir daha yaz belki de ben bunu hak ettim

dermansız derdin de bir yüz ölçümü varmış

ne eni belli ne de uzunluğu sonsuzluğa mahsus

hiç arama beni bendeniz sensizlikte mapus...

niyazlarım kurşunsuz bir silaha benzer

maviler ağlıyor hüzünleri göz yaşları

belki sen de sanıyorsun yağmurun damlaları

tutmak mümkün mü ki bunlar bulutların sancısı...

(Berlin,28.05.2016)