Bundan Sonraki Ömrüm Mevsimlerden Sonbahar

baharında iken ömrüm başaklar kadar narin

sallanıp iki yana hayatı selamlarken

çekip gitmek neyime/neyime hasret çekmek

yirmisinde gençliyim

o machul yarınlara yol almak üzereyim

ekimin sabahıydı deli bir yağmur vardı

gitmelerden biriydi beni kendimden aldı

küsmüşüm darılmışım kaderime kızmışım

feryada dönüşmüş isyanım

biçare gelmişime ayrılıklar katmışım

ırak elde ilk günüm çok şaşkın ve üzgünüm

her yer bana yabancı her an yürekte sancı

delimi divanemi arar oldum kendimi

aynalarda kaçırdım gözlerimden halimi

nasıl çöktüm şimdiden

şimdiden hüzne saldım kendimi

tutma gurbet elimi

avcumdan yüreyimi aldığın yetmedimi

gündüzlerimi alıp bana geceyi saldın

ne bir sabah bıraktın nede doğacak güneş

karanlık ları kattın hayatıma sen gurbet

insafa gelme artık zaten geçti seneler

başıma karlar yağdı

boy attı yüzümdeki çizgiler

gülmüşüm ağlamışım ne yarar geçti yıllar

bundan sonraki ömrüm mevsimlerden son bahar