Bütün Düşleri Kurduk

sen bilmezsin,

güneş toprağımıza düşmeden uyandık sevdiğim!

kuşlar kanat çırpmadan

daha doğmadan körpe gün

sıçradık uykumuzdan.

ve karanlıktan sıkıldığımız için

parçaladık gecenin karnını.

gönüllü yola düştük

hem yol açtık

hem yürüdük,

önümüzde ne bir iz vardı

ne de ıslık çalacak erketemiz;

çelmeledik yarınlarımızı

çengi çağırdık ecelle gerdeğimize,

akreple şarap içtik

yelkovanla eğlendik,

sevdamızın rengine boyadık kadranı

bütün düşleri kurduk sonuna dek

sarhoş ettik zamanı.

umutlarımızı bulut yaptık ki

yağmurumuz olsun gönlümüze göre,

hava tunçlaştı

korkunçlaştı

hesaba katmadık fırtınayı,

ağrılı bir diş gibi

hayatın ağzından kökten söküldük.

pusucular çevirdi etrafımızı

zulamızdaki sevdamızı çektik

ya tetik düşmedi

ya menzile girmediler;

ya da sevgi işlemedi yüreklerine.

talan yapısı silahlarla öldük

taş mezarlara gömülürken bile solmadık,

ağlamadık vurguncular gibi

vallahi güldük

billâhi güldük.