Bütün Fahişeleri Sevdim

ne söylesem boş,

ne desem sarhoş sözü sayılır bundan sonra;

inanın bana

öyle sevmiştim ki alevin çıplak halini!

önce sahte gözlerini çıkardı yüzünden

sonra yalan dilini attı,

üç kuruşa sattı dalgalı denizini

uzandı yatağa..

söken şafakta döken yağmurdu sanki

yedi renkle örülmüş gökteki bir surdu...

soyundu soyunacağını ruhundan

yanaklarındaki gamzeler

ve iki kandil gibi yanan memeleriyle

bir de göğsündeki ben kaldı...

bir ben kaldım onda o an;

dudaklarından dudaklarımla sildim eski öpücükleri

yüreğindeki yaraları merhemledim dilimle,

ellerim elleriyle kenetlenince

çözüldü bileklerinden geçmişin kelepçeleri...

yaşayan pezevenkleri öldürdüm bir sözümle

kara sevdaya düştüm bir anda

bütün fahişelerle seviştim

her fahişeyi taparcasına sevdim bir gecede!

bundan böyle

böyle sevmeliyim artık;

aynı yastık şart değil,

darılarak aşka

yalnızlığa sarılıp yatmalıyım belki!

Belki bir demli çayla başlarım yeniden;

belki Ortaköy'de

belki Sarıyer'de...