Büyü

bir büyünün tan vakti bu

Karanın içine gizlenmiş beyaz

Ayrılık düşmüş payıma

Ağlamaktan yorgun

Hülyana sarıl bu gece

Her kapanışında sönse de şehrin ışıkları

Ey gözlerim gülümse biraz

Mezar taşlarının arasında bir kimlik herkes gibi

Zembereğin bitmesi beklenen

Asık suratlara müptela aynalar

Öylesine nazik, öylesine kırılgan

Her ışıkta gölgelenen sen ey beden

Kaybedeceğin bir gölgedir üzülme

Zamansızlığın içinde gizli zaman

Mevsim güya yaz

Gülümse biraz

Yokluğun ölüm gibi, ölüm gibi ayrılık

Çöl kumlarının taşıdığı susamışlık ruhumda

Yaşayanların gönlünden çaldığım yalnızlık

İadesiz bir emanet aşk, sevgi

Nefesler arasında yaşanan kör ıssızlık

Sahipsizliğince kıvranansan da yürek

Adı umut olan bir tabela yaz

Gülümse biraz

Alaca karanlıklara düşen bir tüy tanesi bekleyiş

Sen'in içinde gizlenen Ben

Ben'in içindeki Sen

Kaos yirmi dört saati esir almış

Rüya yalan bir gecelik, bir anlık hepsi

Hayalini yaşadın farz et dilde şarkı, elde saz

Çık ortaya yalancı ruhum

Gülümse biraz

Aynı büyünün akşam vakti bu an

Beyazın içinde kıvranıp duran siyah

Uzat elini yüreğim yine

Saniyelerin arasından çal az

Hicran öncesi dudaklarına gülümseme koy

Olsun de boyun büküp yürürken bile

Gülümse biraz