Büyüdünüz Mü İnsanlik?

Küçükken köşebaşlarında

Saklambaç oynayan insanlık..

Büyüdü ve insanlarla oynamaya başladı..

Onurla, gururla, aşkla, sevgiyle...

Herşey oyuncak oldu..

Çiğnediler!

Küçükken oyuncak kazandıkları sakız gibi...

Kimi yaşamını paraya pula döktü

Kimi mal mülk sevdasıyla yandı söndü...

Hatta birbirini bile tanımayan

Gecelik sevişmelere büründü...

Aşktı, sevdaydı, insanlıktı, dürüstlüktü

Ne varsa mazide kaldı...

Şeytanın kendini göstermek zorunda kaldığı

Geçmiş(!) dönemlerde...

Geçti gitti ne varsa.. İnsanlık kendini sattı

İnsanlar kandı; söylenenlere aldandı...

Ne dua hükmü kaldı Tanrı katında

Ne beddua düştü hak eden insana...

Bugün doydular yarın yoktular...

Açtılar! Açlık götürdü onları...

Paraya, mala mülke...

Zevke, sekse, her şeye!

Evet evet... Aç öldüler, açlıktan öldüler...

Çeşme başlarından barlara düştü aşk

Edepten küfre sürüldü insanlık...

İnsan olma onuruna, insanlık namına

Ne kaldıysa şu hayatta:

-Kaldı mı ki acaba?

. . .