Büyüme

Utanıyor bir ağaç kendi yapraklarından

Gökyüzüne sığmıyor küçük yıldız

Su tanımıyor artık kendi dökülüşünü

Çalıp gidiyor zaman çocukların gülüşünü

Annem hamur mayalıyor

Ben buğday büyüyorum.

Bir çiçeğe su versem belki ışır gözlerim

Sarmaşık gibi yürür umudum yüreğimi

Yanarım, yandıkça külümde güller büyür

Bir küçük bahçeye dönüşür bütün ömrüm

Annem süt kaynatıyor

Ben esmer büyüyorum.

Gülün yaprağı ile bahar avunuyorum

Düşüyorum bir avuç kum ile ıssız çöle

Her şeyimi gölgemle bölüşüyorum

Belki de bu yüzden çok üşüyorum

Annem biber kurutuyor

Ben acı büyüyorum.

Barış Çelimli