Büyüme Evladım

sadece iki kelimeyle

yıkmak istediğim duvarlar var

iki kelimeye

bir merdiven

açık ve sarih

bozkırın kahveleri

sislerden mahrum

kurtlar kadar aç bir sessizlik

şeffaf bilyalar

içinde kar beyazlar

iki el iki kanat

havalanır maziye

yel değirmenlerinin

sırtına binip

fethetmek derinleri sen

buraya yakışmıyorsun!

un torbası taşıyan

melekler

sabahın körü be gözüm

bekliyor evde yavrular

kapatıp perdeleri

karartttığım odalarda

aynı ayın bir diğer yüzü

çıkarır bana peçesini

çocukluk

bir kuyrukta beklemektir

anlar bunu çocuk

bir zaman

korkarsın büyümekten

haklısın, haklısın

yel değirmenleri

ezer buğdayları

ne uzay

ne fetih

ne kanat

ne de ay

17.04.2013