Büyümek İstemezdim

Bu sabah dargın uyandım ümitlere.

Gök yüzünün yere uzaklığı kadar uzaktım kendime.

Biçimsiz , dengesiz

ve bir o kadar ukâlâ buldum hayatın gerçeklerini.

Susmadı konuştu;yetmedi yangının yaktığı gibi

daldan dala geçerek gevezelerin içinde bıraktı beni.

Oysa ben, bendeki gevezeyi durdurabilmek için

maceralar arayıp durmuştum yıllarca.

Susturamazdım.

O kadar cesur değildim ya da aptal.

Zira " bir cesaret üç aptallık aptallar ise her savaşta galip" miş.

Ben hiç öyle olamadım.

Kalbim, konuştukça konuştu.

Geveze bir de aşık olmuştu bana sormadan.

Bu sabah dargın uyandım aşklara,

ızdırapların bittiği gün kadar belirsizdi bana.

Bu dünyadaki her şey gibi oda yalancı,

benim, senin ve diğerlerinin olduğu gibi.

Bu sabah gülerek uyandım dikenli tellere takılan

uçurtmanın ipini ellerinden bırakmayanlara.

Özgürlüğün sınırları çizilmiş bu dünyada

uçurtmaya yüklediği özgürlüğünü kaptırdığı için.

Mutlusundur belki ama o mutluluk da sınırlara takılıdır

ki mutluluğun ipinin yettiği yere kadardır.

Tek başına devam edersen bu hayatta,

ne uçurman büyür ne ümitlerin

ne özgürlüğün sınırları aşabilirsin ne de kendinin

Bu sabah sarhoş uyandım.

Arkasında durmamak için yaptıklarımın.

Ne yaptım ne ettim bilmiyorum

ama geçmişim korkutuyor beni .

Pişmanlıklarım yakıyor canımı.

Kendimden kurtulmak, benliğimi yıkmak,

hayalin ötesinde olup bir bülbülün sesinde,

bir ceylanın gözlerinde bir annenin şefkatli ellerinde

yeniden doğmak istiyorum.

Büyümek bana göre değilmiş.

Bu sabah bir gün daha büyüdüm elimde olmadan...