Büyümüşüm Ben

kapıda geçit vermedim

yılların gerisinde kalan adama

hele ruhuma hiç yaklaştırmadım

yaklaştıramadım

ne gözüm arar olmuş ne de

telefonlarım ismini sayıklar

geçmişteki huzurum

şimdinin oyunbozanı

ben böyle yapmazdım

böyle acıtmazdım hiç

ne kendi yaralarımı

ne de onunkileri

sarıverirdim yüreğini sevdiğimin

dokunurdum kara kaşına gözüne

gözyaşlarını içime akıtırdım

susardık

sessizce konuşurduk

yediveren güllerinin tazeliğinde

hatıralar zinciri tavsamaya

başladığında

anladım ki

ne ben eski benim

ne de umutlarım

bağladım umutlarımı

yine anladım ki

büyümüşüm ben

yalnız

o küçük kız saflığındaki

hüzünlerim gerçek olan

bir de coşkularım

daima ölene dek

yaşayacak olan