Buz Parcasi Ve Ates

cok souk ,

usudu yuregim

seni belki bir daha sevemeyecegim ,

souk bir kalbe davet edemeyecegim ,.

ayazlandi gcelerimiz gunduzlerimiz ,

gonul evine kimseyi davet edemeyiz biz ,

konugu agirlamak gerek ,

bu sicakliga sicak yurek gerek ,

buz parcasinda merhemet olsada ,

bu buz herkese bakip gulusuyle mutlu bir tablo yaratsada ,

her gece aglayarak uyusada ,

eriyecek son bir masalda ,

kirik tepenin en yuksek ucunda ,

gunahlari cantasinda ,

urkek bir gonca dogucak

buz parcasinin tam ortasinda ,

tebesumu pervane gibi ucuran hayat tozunda ,

buz parcasi teslim olucak yakilan atesin ortasinda,

atesi severek yakilicak alevinde ,

ona fisildadigi her kelimesinde ,

soyleyecek ,

yaniyorum sevgiden yakdigin atesinde ,

sonsuz bu efsanede ,

yeni erimis bu yuregimde ,

sana yer verdim ,

gonlumun en guzel yerinde ,

elimi tut !

kokum kalsin sende !

bir gun beni gormediyinde ,

kokumu duyarsin , ellerinde

ve kalbim atiyor kalbinin sesiyle ,

beni hiss edeceksin aldigin her nefesinde !

yuregim senin kollarinda erisede ,

uzerime attigin her ates parcasinda ,

seninle severek sevissede ,

yuregimi bir daha kimseye vermeyecegim ,

sen erittin ,

bir tek seni sevecegim ,

atesinde alevden yuva kurup ,

seninle yanarak son nefesimi verecegim !