Buz Sarkıtı

Yalnızlığa bir adım geldim

O beni uçurum saydı

...

Öbek öbek b’ağlanan hüzünlerin

Kalp kütüğünde ateşten zerre

Buz sarkıtı dağların

Sırlanmış sesinde karanlığın nefesi

Aydınlık kopmalarla uzar/

Uzar günlerin boyu yokuşlara

Pencerede kızıl fener

Bir gece doğumu gölgeli

batmaların...

Harflerin düş kırığına bak hele

Sobeliyor mumdan a/yazımı

Kanatlı bir sel gibi kıyılarıma çarpıyor

G/enleşen yaraya imgesel bir tarifle dönüyorum...

Üşüyorum

Yuvalanan bir sıcağın şiir kuytusuna

K/an emen duş şemsiyesi altında

Kristal taneler

.....