Buz Tutan Harfler

uçsuz bucaksız yolların düğümlerinde kaldın

yağmur bulutlarını alıp koynuna

nisan vaadiyle eylül olup, eylül soludun

cemreler öldü dilinin zehrinde

intizar büyüttü sensizlik nefessiz bıraktığın şehirlerde

sokakların vurgun yemiş çıkmazlarında kayboldu dualar

siyah kanatlı kelebekleri kurban ettim

kaç kere

kaç kez

kaç defa

günahkar gecelerin tevbeye uyanan sabahında

alınlarına sürdüm kanını

boynu bükük çocukların bakışlarına benzeyen günlerin

rüzgarları esir edilmiş göklerin kaçıncı katında ellerin

uslanmaz yüreğimin zincirlerini kırsana

soylu bir kavgada öldür tatlı sularla büyüttüğün çöl gülünü

kokusu cenneti boğup

cehennemi sarmadan

içime döktüğün korların sıcağı değiyor mu nefesine

yalazlı düşlerde düşüyor musun alı koyu uçurumlara

kan ter içinde kaçıyor mu yıldızların gecenin hışmından

öyleyse rahat uyu

ben kırılmam

giderken alıp gittin ya bütün kırıkları

bom boş bir sayfada üşüyen elif gibi dimdik

defterimin dürüleceği günü beklerim

harflerim buz tutuyor yoksunluğun kışında