Buzpınar Yaylası

Yayla çimenleri yeşerdi yine

İçime özlemin tortusu çöktü

Bakımsız haneler su çekti yine

İçime yıkımın korkusu çöktü

Gidenler aşina yüzler aradı

Kimse alamadı yayla muradı

Hasret dolu gözler geçmiş taradı

İçime ayrılık türküsü çöktü

Yüreğe saplanır her bir hatıra

Yazsam bir kaçını sığmaz satıra

Özlem ne pranga yer ne de muhtıra

İçime hürriyet öyküsü çöktü

Ksilani idi o Buzpınar oldu

Tahammül etmedim gözlerim doldu

Geriye dönüş yok umutlar soldu

İçime feleğin örgüsü çöktü

Güneşli, dumanlı havası sevdam

Pencere kapalı küf kokar odam

Gidemezsem bile aklımda her dem

İçime hayalin kurgusu çöktü

şiirkolik seçki kuruluna sonsuz teşekkürler, başarılar.