Caddenin Ötesindeki Yağmur

Erguvan masalı söylüyor yağmur

Hızlanıyor adımlar, denize doğru

Lacivert maiye evriliyor

Kalbim sana müptelâ

Kalbim hep acılara...

Dinmiyor acı,

Yol uzuyor ,suyun rengi kehribar

Bir çöl çiçeği doğuruyorum rahmimden

Geceler serin ve sensiz ,gün batımları kesik kesik inliyor batıl savaşların anlağında..

Düş bahçesi kuytusuna saklanıyorum

Mora boyuyorum göğsel yağmuru

Sere serpe uzanıyorum çiy buzulu tepede o ihtişama

İnfilak eden güz yapraklarından savrulurken konfetiler

Duasız,duvaksız bir elbiseden dönüyor damlasutoprak,ki olmuyor,doğmayacak,kutlanmayacak utkusu gelinciğin beyaz...

Oklar peşimi bırakmayacak

Ve ten hep yalın,kaldı, kalacak,alacaklı.

Yalvaç,ongun su pınarları yalnız...

Çağlayan bir geçmişin gölgesinden yan bakacak geçmişe gözlerim

Şimdi sağanak bebekleri gövdemin sen akacak

S'ana doğru...

Dışım çetin ceviz

İçimde beşik sallanıyor, siliniyor yok bir umman

Sallayacak bizi gizil korkulukları şehrin

Ki aman ki ne aman!

Bir uçurtma uçuracak sessizliğim sana doğru ,t/uzak,t/utkulu bir geçmiş uğultusu...

Kuyruğu kesik ,çıngıraklı

Yağmur mai,yağmur düğün ve belki de elvedasıdır bu yağan ışık,şu son ömrümün ...

Dizlerimde başın,dizlerimde saçların,okşanmayı bekleyecek düşlerimde ...

Masamıza örtü düş

Çocuklukta tin...

Lekeli geçmiş

Hep özleyecek kendini

Bendini aşan rüzgar gülü hep özleyecek ,o gölge tendeki umut terini ve fırtınada çıkaracağım göz bebeklerimi

Çıplak kalmışlığıma sığınacağım gözlerinden, kış sonatlarından uçuracağım güvercini

sanrılı bir kuşa sarılacağım

Kanatlarım darmadağın duman...

Ellerim yangın yeri...!

9 Ekim 2022 Pazar...

rain across the street.....

apieceofrose